Video: Niet Greenpeace, maar de PVV moet het land uit!

Greenpeace gaat zo vaak over de schreef, dat onderzocht moet worden of de organisatie niet het land uitgezet kan worden, zegt PVV-Kamerlid Richard de Mos vandaag in De Telegraaf. Ook de VVD is kritisch op de milieuorganisatie.

Een door Greenpeace geplaatste anti-kernafval vogelverschrikker in Gorleben, in Duitsland. De grootste regeringspartij wil daarom onderzoeken of subsidies van milieuorganisaties die de wet overtreden niet kunnen worden stopgezet. Ook zouden organisaties als Greenpeace geen geld meer mogen krijgen van bijvoorbeeld de Postcodeloterij, oppert Kamerlid René Leegte van de VVD in de krant. De PVV wil dat het internationale hoofdkantoor in Amsterdam wordt gesloten, de acties van Greenpeace zouden schadelijk zijn voor het imago van Nederland.

Volgens Leegte en De Mos zoekt Greenpeace steeds vaker de randen van de wet op, en wordt die wet ook steeds vaker overschreden.

Geweldloos
Directeur Sylvia Borren van Greenpeace reageert tegenover persbureau Novum: 'Het zou logischer zijn als de heer De Mos samen met de eigen kiezers en miljoenen Greenpeacesupporters opkomt tegen vervuilende praktijken.' Borren benadrukt dat Greenpeace altijd geweldloos te werk gaat.

VVD en PVV pleitten overigens al eerder voor het stopzetten voor fiscale voordelen voor milieuorganisaties als Greenpeace.
Bron: Volkskrant

De PVV moet zich goed beseffen dat het niet Greenpeace is die het imago van Nederland schaadt maar de racisten van de PVV zelf, schaden het imago van Nederland. Ook moet de PVV zich goed beseffen dat vreedzaam strijden tegen kernafval, fascisme en racisme zomaar kan veranderen in een strijd zonder genade.

Bijvoorbeeld NSB-ers werden terecht in de tweede wereldoorlog geliquideerd voor hun verderfelijke haatboodschap van destijds, willen de PVV-ers soms hetzelfde lot ondergaan als hun illustere voorgangers? Wie haat zaait zal haat oogsten, vergeet dat nooit!





En je kan het nooit genoeg herhalen de volgende video, Nederland Samen



En de volgende video is er voor de mensen die maar niet begrijpen waartoe haat leidt.



Gerelateerd artikel: Maarten van Rossem over rechtse waandenkbeelden


Lees meer

"Nobelprijs voor de Wolfsangel ideologie der angst"

De Wolfsangel in het Kabinet Rutte komt uit Limburg en heeft zijn wortels gedeeltelijk ook uit Indonesië. Ons zelfbenoemde Staatshoofd bij de gratie van een collectief waanidee mevrouw van oranje, heeft schijnbaar geen probleem met deze Wolfsangel in haar Kabinet. In haar jeugd was zij al waarschijnlijk vertrouwd geraakt met dit soort symbolen uit de Runen want ook haar eigen vader droeg deze tekens al op zijn uniformen. Ergo, toen zijzelf het levenslicht nog moest aanschouwen was haar vader al een fervent aanhanger van deze symboliek.

Deze Wolfsangel in dit Kabinet is eigenlijk een toevoegsel want een echt onderdeel is zij niet geworden van dit Kabinet, maar gedoogd deze Wolfsangel dit Kabinet met haar asociale maatregelen onder het mom van een geënsceneerde crisis. De Wolfsangel uit Limburg is wel alert op alle asociale maatregelen en is zelfs niet vies van hevige kritiek op dit Kabinet en het Staatshoofd, hoogstwaarschijnlijk omdat de Wolfsangel haar eigen verborgen agenda heeft. Deze eigen agenda wordt gerund door de buitenlandse geldschieters die voornamelijk, weer een eigen agenda hebben en de Wolfsangel in Nederland dus eigenlijk ondergeschikt hebben gemaakt aan hun eigen agenda. Ze spannen de Wolfsangel in Nederland voor hun eigen karretje, net zoals de Wolfsangel uit Limburg het electoraat voor haar karretje wil misleiden en spannen.

De Wolfsangel uit Limburg kent geen genade inzake een bepaalde religieuze bevolkingsgroep en is zelfs uit op een verbod, zo niet de totale vernietiging van deze religieuze bevolkingsgroep in Nederland, net zoals de vorige Wolfsangel dat deed destijds met een andere religieuze bevolkingsgroep. Zelf zegt deze Wolfsangel geen probleem te hebben met deze religieuze bevolkingsgroep maar slechts met de ideologie van deze bevolkingsgroep, heel gek eigenlijk want deze bevolkingsgroep is onlosmakelijk verbonden met haar ideologie. Bijvoorbeeld de Wolfsangel zegt in feite, ik heb geen probleem met negroïde mensen maar wel met mensen die een bruine huid vereren als religie. Nederland heeft eerder deze Wolfsangel gezien in haar verleden, maar toen was deze Wolfsangel nog "democratisch" te noemen en kon je er wel lid van worden. De Wolfsangel van nu heeft wel hetzelfde symbool als logo namelijk een meeuw, zeg maar dezelfde laarzen van een oude leest.

Deze huidige Wolfsangel in Nederland heeft geleerd van het verleden en je kunt er geen lid van worden, de leider van deze Wolfsangel vertrouwd zijn eigen achterban niet en wil de absolute macht behouden dit keer. Waar de oude Wolfsangel faalde wil de nieuwe Wolfsangel dit keer slagen ondanks de agenda van de buitenlandse geldschieters. De bondgenoten van toen zijn de vijanden van nu geworden en de vijanden van toen zijn de bondgenoten van nu geworden. Ik ben dan ook zeer benieuwd of deze Limburgse Wolfsangel het dit keer wel gaat redden in tegenstelling tot de laatste keer in de strijd om de absolute macht. Ik hoop van niet en vertrouw op een inkeer van het Nederlandse electoraat, de enige echte macht in Nederland die deze Limburgse Wolfsangel kan breken of maken.

De Wolfsangel uit Limburg zit nu nog stevig in het zadel, net zoals eens de Wolfsangel van weleer dat zat, maar die uiteindelijk eindigde voor een vuurpeloton, omdat ook toen de buitenlandse hulpgevers zich terug hadden getrokken door de vrijheidsstrijders uit een land die terecht stellen dat alle mensen gelijk geboren zijn. Zolang als u weg blijft kijken voor de wandaden van deze Wolfsangel uit Limburg, zal het collectieve schuldgevoel blijven groeien en moeten we ons hardop afvragen hoeveel Nederlandse slachtoffers er dit keer vallen door de ideologie van de Wolfsangel. Het is aan onszelf om dit keer de angel uit de wolf te halen voordat ons collectief schuldgevoel uiteindelijk weer zorgt voor een nieuwe Wolfsangel, u bent vanaf nu gewaarschuwd en kunt u niet meer zeggen, ik heb het niet geweten.



Update 30-07-2011: De strijd van de Noorse Wolfsangel heeft gebaseerd op anti-Islam ideologische gronden 76 mensenlevens gekost, waarvan de meeste nog kinderen. Dit is nu het extreme resultaat van vuur met vuur bestrijden, laten we de dader en zijn ideologie vergeten door de slachtoffers te herdenken als de vrije mensen die zij eens waren.







Ik wil u graag verwijzen naar een artikel in de Trouw van Peter van der Heiden, politicoloog aan de Radboud Universiteit Nijmegen.


Lees meer

"De PVV-ers in de NSB"

Joodse NSB’ers. Het klinkt nogal tegenstrijdig, maar aanvankelijk was de NSB niet antisemitisch en mochten ook Joden toetreden tot de partij. Partijleider Anton Mussert benadrukte dit in het partijblad Volk en Vaderland van 22 april 1933. “Gij hebt uw plaats in onze gelederen uit volle overtuiging,” zo richtte hij zich tot zijn Joodse partijleden, “blijft deze plaats waardig en Gij zult de voldoening hebben uw plicht te hebben gedaan tegenover al onze volksgenoten ondanks verdachtmaking en hoon.” Het is een hypocriete boodschap, want tegelijkertijd veroordeelt hij het openlijke antisemitisme van de Duitse NSDAP niet. Mussert beweert “dat het nationaal-socialisme in Nederland niet anti-semitisch behoeft te zijn of te worden, omdat hier in Nederland Joden zijn die met hun geheele hart het welzijn van de Nederlandsche natie zijn toegedaan, omdat zij daarmede één onverbrekelijk geheel uitmaken en in de toekomst willen blijven uitmaken.”

Dit was een loze voorspelling, want na de Duitse inval in Nederland was het Joden niet langer toegestaan om lid te zijn van de NSB. De partij werkte tijdens de oorlogsjaren actief mee aan de Jodenvervolging. De Joden die voor de oorlog lid waren geweest van de partij werden aanvankelijk uitgesloten van deportatie. Enkele van hen kwamen terecht in Villa Bouchina, een voormalige pastorie in Doetinchem die was omgebouwd tot interneringskamp voor de zogenaamde ‘Mussert-Joden’. Het pand was voor veel meer bevoorrechte Joden bestemd, maar uiteindelijk verbleven hier slechts negen bewoners, waaronder de illustrator Jo Spier – die overigens geen lid van de NSB was, maar wel goede contacten met Mussert onderhield – en zijn familie. Het bijzondere interneringskamp stond onder toezicht van adjunct-directeur Dirk Spanjaard die werd bijgestaan door de conciërge Jan Brugman. De geschiedenis van het interneringskamp is kort, want nog geen drie maanden na de ingebruikneming was het pand alweer verlaten. De ‘geprivilegieerde’ Joodse bewoners waren alsnog gedeporteerd en alleen de familie Spier overleefde de oorlog.

Het verhaal van Villa Bouchina werd enkele jaren geleden voor een groot deel gereconstrueerd door Teije Terhorst. Hij vertrouwde zijn bevindingen toe aan het internet. Zijn website over Villa Bouchina, Villabouchina.nl, werd in 2004 overgenomen door STIWOT. Ondanks dat er nog genoeg vragen openstonden lag het onderzoek vanaf dat moment stil, mede door een gebrek aan bronnen. In 2004 dook echter een document op met als titel “ter herinnering aangeboden aan Jan Brugman, conciërge-menagemeester-controleur en administrateur van het Joodsch Tehuis te Doetinchem, januari-1943-mei”. Het bleek een verslag te zijn van adjunct-directeur Dirk Spanjaard over zijn ervaringen in Villa Bouchina. Het document kwam niet in handen van STIWOT, maar werd integraal gepubliceerd in het boek “Joodse NSB’ers” van historicus Chris van der Heijden. STIWOT droeg bij aan de totstandkoming van dit boek over de geschiedenis van Villa Bouchina door de onderzoeksresultaten op onze website beschikbaar te stellen. Op onze beurt kunnen wij met behulp van dit boek hopelijk ons onderzoek verder voortzetten.

Om het unieke document van Spanjaard in de juiste context te plaatsen, deed Chris van der Heijden onderzoek naar Villa Bouchina en schreef hij hierover een begeleidende tekst. Daarin beschrijft hij de houding van de NSB ten opzichte van Joden gedurende de geschiedenis van de partij. Daarnaast introduceert hij de hoofdpersonen uit de geschiedenis van Villa Bouchina. Een belangrijke boodschap die de historicus wil overbrengen is “dat de werkelijkheid van de oorlog complex was en dat de meeste gebeurtenissen zich moreel gezien niet op maar tussen de polen van goed en kwaad afspeelden”. Daarmee zet hij zich af tegen het ‘klassieke verhaal’, zoals hij dat noemt, vertolkt door Lou de Jong, waarin de grenzen tussen goed en kwaad duidelijk afgebakend zijn.

Natuurlijk is de geschiedenis van de Tweede Wereldoorlog niet zwart-wit, maar is de geschiedenis van Villa Bouchina daar wel zo’n goed voorbeeld van? Is de NSB bijvoorbeeld minder ‘fout’ als we weten dat de partij van oorsprong niet antisemitisch was en heeft de bevoorrechting van dit zeer kleine groepje Joden ook maar enige invloed op het beeld dat wij hebben van de rol van de NSB bij de Jodenvervolging? Nee. Dat Joden voor de oorlog lid konden worden van de NSB – wat ook gewoon door Lou de Jong beschreven wordt – doet niks af aan het antisemitisme van de partij tijdens de oorlog. We kunnen er bovendien niet omheen dat de NSB een belangrijke rol heeft gespeeld bij de deportatie van meer dan 100.000 Joodse landgenoten die omgebracht werden in de vernietigingskampen. Een groepje van negen bevoorrechte Joden valt daarbij in het niet. Bovendien had bevoorrechting voor de nazi’s zelden enige waarde, zoals ook blijkt uit het feit dat enkel de familie Spier de oorlog overleefde. Het verhaal van de ‘Mussert-Joden’ is geen heldenverhaal, zoals dat van de ‘Schindler-Joden’, want tegelijk met de reddingspoging van dit hele kleine groepje Joden werd door de NSB toegekeken, of nog erger, meegeholpen met de deportatie van vele anderen.

Weliswaar verandert Chris van der Heijden met zijn betoog het beeld van de geschiedenis niet, maar hij vult wel belangrijke gaten op in ons onderzoek naar Villa Bouchina. Zo zijn we door het lezen van dit boek te weten gekomen wat het lot is van de familie Rimini, een vraag die door ons tot dusver niet beantwoord kon worden. Wegens zware ziekte van één van de dochtertjes kreeg deze familie uitstel van vestiging te Doetinchem. Uitstel werd echter afstel. Vader Philip Rimini stierf vervolgens op 8 maart 1945 in Buchenwald. Moeder Rimini en haar twee dochtertjes werden op 25 oktober 1944 vergast in Auschwitz. Ook het verslag van Spanjaard, waarin de achtergrond van deze publicatie ligt, biedt ons nieuwe inzichten. Het is zeker geen droog verslag in ambtelijke taal, maar een meeslepend, sympathiek verslag van Spanjaards ervaringen met de oprichting en sluiting van Villa Bouchina en haar bewoners. Kleine details, bijvoorbeeld over de inrichting van het huis en de kookkunsten van mevrouw Spier, worden afgewisseld met belangrijke informatie over onder andere de bestuurlijke organisatie van het interneringskamp.

“Joodse NSB’ers” vormt een zeer nuttige aanvulling op de website Villabouchina.nl. Zowel het onderzoek van Chris van der Heijden als de tekst van Spanjaard bieden nieuwe inzichten en feiten. Dat is ook het interessante van geschiedschrijving: het is nooit definitief, want altijd kunnen er nieuwe bronnen opduiken en kunnen historici tot nieuwe inzichten komen. Of STIWOT aan de hand van deze publicatie op de korte termijn verder gaat met het onderzoek naar Villa Bouchina is onzeker, maar het is een feit dat dit boek, en dan vooral het verslag van Spanjaard, daarbij absoluut een belangrijke bron zal zijn.*

* = Inmiddels is de website sinds de zomer van 2007 weer in handen van Teije Terhorst, de oorspronkelijke eigenaar. STIWOT is dus niet langer betrokken bij het onderzoek naar Villa Bouchina.
Bron: go2war2







Zie ook de artikelen: "De roots van Rutte" en "Wilders haar moet afkomst verhullen"

En dan nog 1 keer voor alle haters onder ons



Softe idealisten en waarom niet?



Klik hier voor de film "Zeitgeist 2011" voor ware wereldvrede.


Lees meer

De Wolfsangel in het Kabinet van mevrouw van oranje

De Wolfsangel in het Kabinet Rutte komt uit Limburg en heeft zijn wortels gedeeltelijk ook uit Indonesië. Ons zelfbenoemde Staatshoofd bij de gratie van een collectief waanidee mevrouw van oranje, heeft schijnbaar geen probleem met deze Wolfsangel in haar Kabinet. In haar jeugd was zij al waarschijnlijk vertrouwd geraakt met dit soort symbolen uit de Runen want ook haar eigen vader droeg deze tekens al op zijn uniformen. Ergo, toen zijzelf het levenslicht nog moest aanschouwen was haar vader al een fervent aanhanger van deze symboliek.

Deze Wolfsangel in dit Kabinet is eigenlijk een toevoegsel want een echt onderdeel is zij niet geworden van dit Kabinet, maar gedoogd deze Wolfsangel dit Kabinet met haar asociale maatregelen onder het mom van een geënsceneerde crisis. De Wolfsangel uit Limburg is wel alert op alle asociale maatregelen en is zelfs niet vies van hevige kritiek op dit Kabinet en het Staatshoofd, hoogstwaarschijnlijk omdat de Wolfsangel haar eigen verborgen agenda heeft. Deze eigen agenda wordt gerund door de buitenlandse geldschieters die voornamelijk, weer een eigen agenda hebben en de Wolfsangel in Nederland dus eigenlijk ondergeschikt hebben gemaakt aan hun eigen agenda. Ze spannen de Wolfsangel in Nederland voor hun eigen karretje, net zoals de Wolfsangel uit Limburg het electoraat voor haar karretje wil misleiden en spannen.

De Wolfsangel uit Limburg kent geen genade inzake een bepaalde religieuze bevolkingsgroep en is zelfs uit op een verbod, zo niet de totale vernietiging van deze religieuze bevolkingsgroep in Nederland, net zoals de vorige Wolfsangel dat deed destijds met een andere religieuze bevolkingsgroep. Zelf zegt deze Wolfsangel geen probleem te hebben met deze religieuze bevolkingsgroep maar slechts met de ideologie van deze bevolkingsgroep, heel gek eigenlijk want deze bevolkingsgroep is onlosmakelijk verbonden met haar ideologie. Bijvoorbeeld de Wolfsangel zegt in feite, ik heb geen probleem met negroïde mensen maar wel met mensen die een bruine huid vereren als religie. Nederland heeft eerder deze Wolfsangel gezien in haar verleden, maar toen was deze Wolfsangel nog "democratisch" te noemen en kon je er wel lid van worden. De Wolfsangel van nu heeft wel hetzelfde symbool als logo namelijk een meeuw, zeg maar dezelfde laarzen van een oude leest.

Deze huidige Wolfsangel in Nederland heeft geleerd van het verleden en je kunt er geen lid van worden, de leider van deze Wolfsangel vertrouwd zijn eigen achterban niet en wil de absolute macht behouden dit keer. Waar de oude Wolfsangel faalde wil de nieuwe Wolfsangel dit keer slagen ondanks de agenda van de buitenlandse geldschieters. De bondgenoten van toen zijn de vijanden van nu geworden en de vijanden van toen zijn de bondgenoten van nu geworden. Ik ben dan ook zeer benieuwd of deze Limburgse Wolfsangel het dit keer wel gaat redden in tegenstelling tot de laatste keer in de strijd om de absolute macht. Ik hoop van niet en vertrouw op een inkeer van het Nederlandse electoraat, de enige echte macht in Nederland die deze Limburgse Wolfsangel kan breken of maken.

De Wolfsangel uit Limburg zit nu nog stevig in het zadel net zoals eens de Wolfsangel van weleer dat zat, maar die uiteindelijk eindigde voor een vuurpeloton, omdat ook toen de buitenlandse hulpgevers zich terug hadden getrokken door de vrijheidsstrijders uit een land die terecht stellen dat alle mensen gelijk geboren zijn. Zolang als u weg blijft kijken voor de wandaden van deze Wolfsangel uit Limburg, zal het collectieve schuldgevoel blijven groeien en moeten we ons hardop afvragen hoeveel Nederlandse slachtoffers er dit keer vallen door de ideologie van de Wolfsangel. Het is aan onszelf om dit keer de angel uit de wolf te halen voordat ons collectief schuldgevoel uiteindelijk weer zorgt voor een nieuwe Wolfsangel, u bent vanaf nu gewaarschuwd en kunt u niet meer zeggen, ik heb het niet geweten.



Update 30-07-2011: De strijd van de Noorse Wolfsangel heeft gebaseerd op anti-Islam ideologische gronden 76 mensenlevens gekost, waarvan de meeste nog kinderen. Dit is nu het extreme resultaat van vuur met vuur bestrijden, laten we de dader en zijn ideologie vergeten door de slachtoffers te herdenken als de vrije mensen die zij eens waren.




Lees meer